Ze merkte dat haar dochter thuiskwam met een stempel op haar arm. Ze walgt als ze ziet wat het zegt.

Een vader uit Alabama was vorige maand stomverbaasd toen zijn zoon van school thuiskwam met een stempel op zijn arm van een lachend gezichtje en een tekst eronder. Eerst dacht papa dat het een beloning van een leraar was of een grap van een ander kind, maar de waarheid was ronduit schokkend.

stempel

Toen papa besefte waar hij naar keek, trok de vader Jon Bivens naar de lokale media om een schokkende aanklacht te formuleren. De zoon van Bivens werd namelijk publiek vernederd voor een heel beperkte “overtreding” waar hij weinig controle over had. Kinderen tussen 5 en 11 kunnen immers maar beperkt verantwoordelijk gehouden worden voor hun eventuele fouten en verdienen het zeker niet om gepest te worden door hun leraren of de schooldirectie.

En wat was nu precies de vergissing van de kleine jongen? Lees hieronder de verdere details van het verhaal.

Aanvankelijk dacht de vader dat de stempel een soort beloning was, maar niets was minder waar. De tekst onder het lachende gezichtje luidde: “Ik heb lunchgeld nodig.”

Door de schok drongen de gevolgen van deze stempel niet meteen tot hem door.

Blijkbaar werkt de eetzaal van de school met een oplaadbare kaart. Studenten die hun lunch willen betalen. halen hun kaart eenvoudigweg door de betaalautomaat. De ouders laden de kaart van tijd tot tijd op en krijgen een melding als het saldo laag is.

Bivens begreep dit systeem wel, maar was geschokt door de methode van kennisgeving.

Zijn kleine jongen neemt bijna elke dag een lunchpakket mee naar school en moet zelden een beroep doen op de cafetaria, tenzij hij echt iets speciaal wil. Daarom moet hij zijn kaart ook zelden gebruiken en zou ouders beslisten om de kaart niet meer te herladen nu het einde van het schooljaar in zicht was.

Jon Bivens was geschokt door deze manier van communicatie. Hij zei dat ze vroeger doorgaans een mailtje stuurden of even belden om de ouders eraan te herinneren dat de kaart moest opgeladen worden.

De stempel, die hij een “brandmerk” noemde, was blijkbaar het ultieme wapen van de school om kinderen hun kaart te laten opladen.

Bivens voegt nog toe: “Als je een kind begint te brandmerken in plaats van even te bellen, dan is er echt een probleem.”

Hij noemt dit een vorm van pesten.

Hij merkt ook dat de timing compleet onbegrijpelijk is.

Zijn zoon stond op het punt om het schooljaar te beëindigen. Hij had geen enkele reden om te denken dat zijn zoon nog geld op zijn kaart zou nodig hebben. Hij vindt dat de school hun beleid dringend moet bijsturen.

Vind jij dat Bivens hier gelijk heeft?

Laat je mening horen en DEEL dit bericht met je vrienden en familie op Facebook!