Stel gaat hun 6e baby adopteren. Maar als ze naar het ziekenhuis gaan… verwachtten ze niet DIT.

Allison en Josh zaten op de hogeschool toen ze elkaar leerden kennen en verliefd werden. Kort nadien trouwden ze in 2000 en ze konden niet wachten om een gezin te stichten. Aanvankelijk was hun plan om twee kinderen te krijgen … maar dat plan hield niet lang stand.

adoptie1

Allison beviel achtereenvolgens van: Abby, 11, Jack, 9, en Isabel, 8. Toen kwam Micah, 5, hun eerste geadopteerde kind. Dan was het de beurt aan hun vierde biologisch kind Julia, 3. Met kinderen die acht jaar verschillen werd hun familie veel groter dan aanvankelijk gepland, maar ze konden niet gelukkiger zijn.

adoptie2

Maar het lot wilde dat een andere verrassing in hun leven zou verschijnen! Op de 38e verjaardag van Allison, 30 oktober 2015, kreeg ze een telefoontje van haar vriendin en adoptie-advocate met ongelofelijk nieuws.

adoptie3

“Ze zei dat ze zich herinnerde dat we ooit de mogelijkheid hadden laten vallen om nog een kind te adopteren. Ze vertelde me dat er een moeder zou gaan bevallen die niet voor haar kind zou kunnen zorgen. Of we nog geïnteresseerd waren? Ik wilde mijn echtgenoot om zijn mening vragen maar die riep meteen uit “Uiteraard! Dit is duidelijk een verhoor van onze gebeden.”

adoptie4

“Toen we vervolgens het telefoontje kregen dat de moeder zou gaan bevallen, pakten we onze spullen en kinderen samen en reden we naar het ziekenhuis. Dit zou een tripje worden van 10 uur naar het Universitair Ziekenhuis in Durham. Toen belde de advocate opnieuw:

“Heeft Josh zijn beide handen aan het stuur?”

“Ze ging verder met te zeggen dat de artsen net een echo hadden uitgevoerd en dat er in feite twee baby’s zouden geboren worden. Ik heb het nog altijd moeilijk om over de emoties die me toen overvielen te vertellen. Het was extase, overweldiging en toch ook een beetje angst.”

adoptie5

“Toen de eerste schok een beetje bekoeld was, zag ik opnieuw de naam van mijn vriendin op het schermpje verschijnen. Ditmaal was haar toon helemaal anders.”

“Het spijt me dat ik dit jullie moet vertellen, maar ze zullen een keizersnede moeten uitvoeren en ze denken dat baby B het niet zal overleven.”

adoptie6

“De volgende twee uur schoten er miljoenen dingen door mijn hoofd, maar toen we in het ziekenhuis aankwamen, vonden we een gezonde babyjongen. Maar op de intensieve zorgen lag een meisje dat zonder hersenen geboren werd.

De artsen keken ons vol medelijden aan en zeiden dat we haar niet moesten nemen. Dit was niet waar we ons voor opgegeven hadden.”

adoptie7

“Langs beide kanten van de couveuse riepen we in koor uit: “Ze is onze dochter!”

De volgende drie weken werd deze kleine meid door de hele familie gepamperd en geknuffeld. Toen ze eindelijk stabiel genoeg was, werd ze overgevlogen naar een ziekenhuis bij ons in de buurt. Daar moest ze nog eens meer dan drie weken verblijven.”

adoptie8

Na 44 dagen in het ziekenhuis kon Ava Leigh Lewis eindelijk met haar familie naar huis komen.

adoptie9

“De keuze om Ava te adopteren was een van de “moeilijkste eenvoudigste” beslissingen uit ons leven. We krijgen elke week verpleegsters over de vloer die haar toestand mee opvolgen. Dat is zeker een goede zaak, maar het herinnert ons ook voortdurend aan het feit dat ze niet lang bij ons zal kunnen blijven.

We praten er met de kinderen heel openlijk over. Ze weten dat Ava veel korter bij ons zal zijn dan haar broertje, maar op die korte tijd willen we haar alle liefde van de wereld schenken.”

Wat een geweldige ouders! DEEL dit wonderbaarlijke verhaal met je vrienden en familie op Facebook!