Papa neemt dochter mee uit naar een taverne. Dan laat een vreemde een briefje op zijn tafel achter over zijn ouderschap.

David Rosenman is een arts en assistent-professor uit Rochester, Michigan. Hij is ook vader van twee jonge kinderen. Toen David zijn 9-jarige dochter onlangs mee uit ontbijten nam, had hij nooit verwacht met zo een ongelofelijk verhaal naar buiten te kunnen komen dat nu de harten van duizenden mensen over de hele wereld ontroert.

briefje1

Toen ze in het restaurant arriveerden, wilde David eigenlijk zijn krant lezen, terwijl zijn dochter aan haar breiwerkje zou werken. Maar voor ze in hun respectievelijke activiteiten doken, keek ze op naar haar vader en vroeg of ze “gewoon samen konden zijn”. In plaats van haar verzoek af te wimpelen en te beginnen lezen, wist David wat hij moest doen. Hij had een magische voormiddag met zijn dochter. Ze lachten, ze grapten, deelden verhalen en ideeën – en nog het meest van al: ze genoten simpelweg van elkaars gezelschap.

Maar voordat ze vertrokken, kwam David terug van de kassa en vond een mysterieus briefje op de tafel. Hij raapte dit anonieme bericht van een vreemde op en was zo ontroerd door de handgeschreven woorden dat hij het later op de dag op Facebook deelde.

David’s verhaal werd ondertussen meer dan 10.000 keer gedeeld en als je ziet wat er op het briefje staat zal je begrijpen waarom.

briefje2

“Geachte collega menselijke wezens,

Deze ochtend nam ik onze 9-jarige dochter op haar verzoek naar een coffeeshop. Zij had haar kleine breiwerkje meegebracht en ik mijn krant, een notebook, een pen en mijn telefoon. Dit zou een normaal uitje worden. We zouden aan de tafel zitten en elk ons eigen ding doen – zij zou zich bezighouden met iets en ik zou wat e-mails checken, mijn week organiseren en wat werken, enzovoort. Klinkt bekend?

Vandaag deed ze een bijkomend verzoek. “Papa, kan je niet de krant lezen of je mails checken vandaag? Kunnen we gewoon samen zijn?” Ik wil niet melodramatisch overkomen, maar dat was haar vraag.”

briefje3

“Dus vandaag waren we daar samen. Ze toonde me haar breiwerkje. Ik praatte over de dag dat ze geboren was. We wisselden van gedachten over de koppels aan andere tafels of ze al of niet op “date” waren. Ze vertelde me over haar vrienden en haar hamsters. Ik zag haar op haar sandwich kauwen en smolt een beetje bij de gedachte hoeveel ik wel van haar hou.”

briefje4

“Voor we vertrokken, ging ik nog even een snack voor haar broer uit de toog halen. Toen ik aan de tafel terugkwam, lag er een briefje met de tekst naar beneden, pal voor mijn stoel. Mijn dochter zei me dat de vrouw, voor de coffeeshop te verlaten, had gevraagd of ik haar vader was en zei dat het bericht voor mij was. Ik keek rond (er was niemand) en draaide het papiertje om om de bovenstaande woorden te vinden.

Deze anonieme boodschap was echt een aanmoediging voor me en ik hoop dat vele anderen er ook inspiratie in zullen vinden.”

De tekst van het briefje luidde:

“Ik werk op een school waar vele dochters geen vaders hebben. Diegenen die dat wel hebben, hebben nooit in hun leven meegemaakt dat hij kijkt + luistert + 100% van zijn aandacht aan hen wijdt op de manier jij deed op een enkele zondagochtend. Je hebt geen idee wat voor een geschenk je geeft aan alle leraars die verantwoordelijk zijn om haar te onderwijzen tot ze afstudeert.”

briefje5

“Wacht alsjeblieft niet totdat je kind of een andere geliefde jou om aandacht vraagt, zoals mijn kind deed – hij of zij doet het misschien niet. Verwacht niet dat er iemand voor jullie een briefje zal achterlaten – dergelijke pracht in de wereld is al te zeldzaam. Ik nodig jullie uit om het geschenk van vandaag te delen: er te zijn vandaag – al is het maar heel even – voor iemand van wie je houdt. Als je het ergens ziet gebeuren, overweeg dan om een briefje achter te laten – het laat zeker een indruk achter.

– David.”

Dit is zo een krachtige boodschap – en wat een hartverwarmend beeld dat David voor ons schetst.

 

briefje6

DEEL deze belangrijke boodschap met iedereen die je kent!