De 4-jarige komt de trein in om daar te poetsen. Hij weet niet, dat hij 25 jaar lang niet meer naar zijn huis zal gaan

Toen de Indische jongen Saroo vier jaar oud was, veranderde zijn leven voorgoed. Gelijktijdig zou het leven van zijn moeder een nachtmerrie worden die 25 jaar lang zou duren.

Saroo woonde samen met zijn moeder en broers en zusjes in een klein Indisch dorpje. Hun leven was niet eenvoudig en zijn moeder was vaak in tranen. Op een dag ging Saroo samen met zijn broertje naar het treinstation om de wagons te poetsen en zo een beetje geld te verdienen. Nadat Saroo in de trein ingestapt was, zei zijn broer hem: “Blijf hier, ik kom dadelijk terug.” Saroo was moe en besloot om een dutje te doen, ervan uitgaande dat zijn broer hem wel zou wekken. Maar als Saroo wakker werd, was de trein in beweging. Hij zat alleen in een wagon en had geen idee waar hij was.

india1

Saroo kon toen nog niet lezen of schrijven. Hij kon zelfs nog niet rekenen. Hij wist niet hij zijn dorp heette of hoe zijn achternaam luidde. Zonder een mogelijkheid om zijn moeder te contacteren, zag Saroo zich plotseling alleen in de straten van Calcutta.

Gelukkig vond hij een jongere op zijn pad die de verloren gelopen jongen naar een weeshuis bracht. Daar werd hij opgenomen en vervolgens voor adoptie vrijgegeven. Toen een Australische familie het weeshuis bezocht, nam zijn leven een drastische wending. Zoveel luxe had hij tot dan toe nooit gekend. De dagen van de honger en de ellende waren voorbij. Maar gelijktijdig miste hij ook zijn mama en broers en zusjes ontzettend hard.

india2

Ondertussen bleef zijn moeder wanhopig naar hem zoeken. Ze contacteerde de autoriteiten maar haar zoon bleek spoorloos verdwenen. Ze was aan de grond gericht en huilde elke dag opnieuw.

Zijn adoptiemoeder had in Australië een map van India in zijn kamer opgehangen, zodat Saroo altijd aan zijn roots herinnerd zou worden. Elke dag bekeek hij de map en stelde zich de vraag: “Waar is mijn familie? Wat is er van hen geworden? Zal ik ze ooit terugzien?”

india3

Deze onzekerheid liet Saroo nooit meer los. Vele jaren later, toen hij volwassen was, begon hij naar zijn familie te zoeken. Hij gebruikte daarvoor een ongewoon hulpmiddel: Google Earth! Het was zijn enige hoop. De hele dag zat hij in te zoomen op straten en dorpjes in de hoop iets uit zijn jeugd te herkennen.

india4

Op een dag gebeurt dan het ondenkbare: in de buurt van een fabriek vindt hij een brug die hem zeer bekend voorkomt. Vanaf dat ogenblik vallen de puzzelstukjes samen. Op het beeld zag hij ook een put waarin hij 25 jaar geleden eens gevallen was. Daarop vond hij dan eindelijk de naam van zijn dorp: Ganesh Talai.

Saroo kon het nauwelijks geloven. Opgewonden reisde hij naar India en nam de trein naar het dorp waar hij opgegroeid was. Voor hem was dit als een tijdreis. Steeds weer schoten hem nieuwe herinneringen te binnen.

india5

Toen hij de deur van zijn ouderlijke huis benaderde, voelde hij zijn hart in zijn keel kloppen. Zou zijn familie hem nog herkennen?

india6

Voor de deur zaten drie vrouwen. Zonder een woord te zeggen, sloten ze hem meteen in de armen. Zelfs na 25 jaar hadden ze hem nog herkend. Zijn moeder riep zijn broer en zus erbij om te zeggen dat “hun broer na 25 jaar als een geest opnieuw opgedoken was”. En zo was de familie eindelijk terug herenigd. Saroo was van het hele gebeuren erg onder de indruk. Na al die jaren had hij zijn familie eindelijk teruggevonden. Maar niet alles was perfect. Saroo moest het droevige nieuws vernemen dat zijn broer korte tijd na zijn verdwijning dood op de treinsporen werd teruggevonden.

india7

“Het was een speld in een hooiberg” zegt hij. “Maar ik wist dat de speld daar ergens was. Alles was gewoon slechts een muisklik verwijderd. Het enige wat men nodig heeft is wilskracht en doorzettingsvermogen.”

Nu hij zijn familie gevonden heeft, stuurt hij elke maand geld op zodat zijn moeder niet meer elke dag zou moeten werken.

india8

In ontwikkelde landen kunnen kinderen van vier jaar onbezorgd met hun vriendjes spelen, verjaardagsfeestjes vieren, maar pretparken gaan en genieten van de nieuwste speelgoedjes. In India moeten kinderen om kleingeld bedelen om te overleven. Het verhaal van Saroo kent gelukkig een happy end maar miljoenen kinderen hebben minder geluk dan Saroo. Bekijk het hele verhaal van Saroo nog eens in de onderstaande video.

Ben jij ook onder de indruk van dit mooie verhaal? DEEL dit bericht dan met je vrienden op Facebook!